تو را دوست  می دارم که بوی سادگی داری

 

درون سینه ات قلبی پر از پاکیزگی داری

 

تمام زندگی ات را به فکر دیگران بودی

 

برای سر سپردن هر زمان آمادگی داری

 

تو را دوست می دارم که در مرداب وحشت زا

 

چنان گل های شادابی که بوی تازگی داری

 

تو مانند درخت پر ثمر در باغ رویایی

 

به جای هر غروری بی گمان افتادگی داری

 

تو با آن حس اخلاقت به هر بیگانه می سازی

 

درون کلبه قلبت صفای خانگی داری

 

تو ای اسطوره پاکی بگو آیا ز افلاکی

 

که بر دنیای نیکویی فقط وابستگی داری

 

تو را دوست می دارم که در دنیای پوشالی

 

رها از قید و هر بندی سر آزادگی داری

 

تو را من دوست می دارم که با اندیشه پاکت

 

هنوزم سادگی را در وجودت ویژگی داری